Søndag 18. November 2018 - 00:58  

Søk

Google

Artikkel- og forfattersøk

Linker i nettsidene

Noen leder deg videre innenfor n-kh.no. De åpnes i det vinduet du er i. Siderammen og toppen beholdes dermed. (vil du lage nytt vindu: skift+museklikk)


Fremmede nettsteder du lenkes til, åpnes i nytt vindu, for å ikke fjerne vårt vindu.


Musepekeren aktiverer eventuell "forklarende boks".


Hensikt: informasjon lenkes sammen over Internett ved hjelp av hyperlenker, til ytterligere kunnskap og informasjon på verdensveven (World Wide Web).


FrØ-bladet i skjermversjon er utstyrt med samme redskapet.

Tilfeldig ord/uttrykk:
Byxelmand

Jordleigar, eller den som har rett til å bygsla bort jord.

Se hele oversikten her.


adobe reader

Gard & bygd >> Utvik >> 7_6 Foreningsliv >> Karmel sundagsskule
Utskriftsvennlig format Tips en venn

Karmel sundagsskule

Tips: Klikk på evt. småbilder så åpnes de i et nytt vindu.
Referanse: 85_7_602
Skrevet av Elias Vaage - 05.04.2008

Desse minnene om to sundagsskole-lærarar vart skrive ned etter 100-års jubileet og festen på nye Karmel ungdoms- og bedehus 08.09.1994.


På festen vart det gitt nokre opplysningar om dei to fyrste sundagsskule-lærarane på det gamle bedehuset Karmel. Vidare vart det synt fram ein gamal bibel, som stadfesting på at sundagsskulen tok til i året 1894. Framme i bibelen står det ei fin helsing frå dei to fyrste sundagsskule-lærarane,
Josef J. Vaage og Endre Hinderager.             

Det er Josef J. Vaage som fører pennen i denne helsinga:

Bertine Kolbensdatter Skeie.

 

Denne Bibel skjenkes dig for
sex års flittiges Søgning paa
Søndagsskolen i Haab om at
den kan blive dig til Veiled-
ning i Livet, ved at bruge den
med Bøn om Aandens Op-
lysning, dette ønskes af os un-
dertegnede, der vil forblive di-
ne forbedere i Herren.
Saa ønskes tillykke med Dagen.
          Josef J. Vaage
          Endre K. Hinderager
                     
3 – 10 – 1900 

Mor var konfirmant (14 ½ år gamal, f. 25.05.1886) då ho fekk denne bibelen. Ho var 8 år då ho tok til på sundagsskulen. (1886 + 8 = 1894 og 1894 + 6 = 1900). 

Om Josef Vaage, som i dagleg tale vart kalla Jøsop Voie, er det å seia. (opplynsingane er henta frå Else Fiskaaen, som er oldebarnet hans): 

Han var ein Gudfryktig og trufast bedehusmann, truleg også formann der. Han var fødd i 1836. Han kjøpte gard på Våge, og vart gift med Eli Bendiksdatter Skeie. Josef døde i 1909, 73 år gamal. Han skal ha vore i verksomhet til omkring 1908, om lag eit års tid før han døde. Han var såleis med i sundagsskulen i om lag 14 år.
            Dessutan var han omgangsskule-lærar. Oss eldre minnest Knut Kolstø og Peder Monsen på Rygge. Dei fortalde at dei hadde gått for han Jøsop Voie i skulen. Skuleskrinet han Jøsop brukte til å ha mat og bøker i, står no i Karmøy Rådhus. To sylvskeier, som er i familien si eige, fekk han i gåve av Kolstø skulekrins. Skeiene er datert med året 1892.
            Josef Vaage var også ordførar i Avaldsnes eit par år. Han var også klokkar i Avaldsnes kyrkje. Dessuatan var han medhjelpar på garden når det trongst og han hadde tid til det.  Den andre sundagsskule-læraren på Karmel, som var saman med Jøsop, var Endre Hinderaker (eller Indre Bakkjen som han vart kalla i daglegtale). Han var fødde i 1852. Som den yngste av 6 syskin overtok han garden på Hinderåker og dreiv den frå 1884 til 1921.
            I unge år arbeidde han på det gamle Vigsnes Kobberverk. Han vart gift med Tåren Kristine Larsdatter, Hinderaker. Endre hadde eit godt minne. Han hadde forteljarevne og forteljargleda som kom vel med då han var med i sundagsskulen. 
            Hjelpemidlene i sundagsskulen i den tida var ikkje så mange som i dag. Men då som no: Det viktigaste var bibel og sangbok. Og emnet var då som no: Å forkynna Jesu død og oppstoda for oss.

Endre Hinderaker var ein høgt akta kyrkje- og bedehusmann og sundagsskule-lærar til langt opp i våre dagar. Han levde i forventning om at Jesus snart ville koma att. Då han var om lag 90 år sa han det slik: ”Eg trur eg får leva til Jesus kjem att”. Han døde 98 år gamal.  Endre Hinderaker var smålåten og hadde ikkje store tankar om seg sjølv. Men han var ein stor Herrens tenar i bygda vår.
            På grava hans står det eit enkelt kvitmåla kors av jern, med namn og årstal, som synest enno. Men etter ei tid vil nok maling og namn forsvinna. Og då vil ingen lenger kunna sjå at her er gravlagd ein av bygda sine ”store” søner. Endre Hinderaker hadde vore verd ei fin minnestøtte.